In eerdere blogs heb ik me verwonderd over de wijze waarop de bestaande politieke vertegenwoordigingen in de 2e kamer in de afgelopen jaren het niet voor elkaar kregen het fenomeen Wilders de kop te bieden.
Slechts een enkeling - een voorbeeld de D66 voorman Pechthold - leek bij machte om in een debatten iets aan mr.Teflon te kunnen doen.
In de afgelopen maanden schijnt men een weg te hebben gevonden. Het lijkt een beetje op het omkappen van een boom.
Je zoekt een veilige valrichting voor de boom uit, bepaalt de plek aan de voet van de boom en begint in een bepaalde hoek op die plek hout weg te kappen, danwel zagen. Uiteindelijk is er wigvormig deel verwijderd en zal Wilders -aka de boom - in de gewenste richting vallen.
In geval van de voorman van de PVV gaat het om het zoeken van bepaalde zwakke plekken - lees kamerleden met een bepaald gedrag of verleden - en het uitbuiten hiervan.
In interviews is Wilders opeens een heel normale politicus die - opeens - zich beklaagd over het gedrag van de media. Of hij vindt het genoeg 'dat PVV bashen'. Of hij heeft geen zin om nog verdere vervelende vragen te beantwoorden.
Wie heeft deze simpele maar zeer werkzame strategie bedacht?
Hoe lang kan de regering nog rekenen op die ene plek van de PVV waardoor men een meerderheid heeft?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten