Atrium Heerlen Longafdeling wat kan er mis gaan

Een jaar geleden (juni 2006) een misselijk makende situatie bij de longenarts van het Atrium ziekenhuis.

Mijn moeder sukkelt in dat jaar al weken met haar longen (dubbele longontsteking). Meerdere onderzoeken worden afgesloten met zware medicatie die niet voor verbetering zorgen. Er is zelfs een longarts die haar aanraadt om gewoon een paracetamol te nemen en het lichaam het herstel zelf te laten doen (we hebben het over een dame van 70 jaar!)

In juni is het dan zo ver. Mijn moeder is er zo slecht aan toe dat ze in de nacht contact opneemt met het ziekenhuis. Na een diagnose over de telefoon wordt haar op het hart gedrukt om de volgende dag asap naar het Atrium te komen voor opname.

Ik ga met haar zeer vroeg naar het ziekenhuis en
- op de longenafdeling weet men van niets
- het patientendossier is zoek (wordt later teruggevonden)
- we moeten meer dan een uur wachten en mijn moeder zakt zienderogen verder weg
- ik maak stennis bij de balie en de behandelende longenarts en wordt eerst afgescheept met ' ff wachten' ze is zo aan de beurt
- na 10 minuten ben ik het meer dan zat
- open de spreekkamer van de verantwoordelijke longenarts en na zeer nadrukkelijk op
de situatie van mijn moeder te wijzen schrikt men 'wakker' en wordt ze met spoed op de intensive care opgenomen

In de daarop volgende dagen wordt ze meerdere keren van afdeling 'verhuisd' en is het totale verblijf meer dan 2 weken.

Wat kan er nog meer misgaan in Atrium Heerlen

Vandaag ben ik met mijn moeder in het Atrium voor een radiologisch onderzoek

De behandelende radioloog vraagt: u bent diabeet ? Heeft u nog medicijnen genomen. Ja antwoord ma 'medformin' . O... goed dat ik dat vraag want ik kan u nu niet behandelen, dat zou nare gevolgen hebben voor.

Een korte zoekactie op Google beschijft mogelijke 'nare gevolgen' als een verminderde nierfunctie tot en met dodelijk afloop.
Het is maar wat je naar noemt (?).

De voorgeschiedenis:
Sinds enkele weken lijdt mijn moeder aan een verminderde nierfunctie met kolieken als gevolg. Een nader onderzoek laat geen nierstenen zien. Men vermoedt wel 'gruis'. Dat kan met normale medicatie worden behandeld. Als dat niet tot een gewenst resultaat leidt wordt aanbevolen om een 'scan' te doen. Daarvoor moet ze een dag van te voren een laxeermiddel nemen. Ze vraagt of er nog andere zaken zijn waar ze op moet letten (ze is immers diabeet en moet daarvoor ook haar medicijnen innemen). Nee hoor niet nodig. Ze belt nog een dag voor de 'scan' om dit te laten bevestigen. Gewoon doorgaan zoals aanbevolen.

Een verder gesprek leidt niet tot een opheldering waarom men dit advies heeft gegeven. (de dader ligt op het kerkhof!)

Ik heb na dit incident een formele klacht gedeponeerd via de 'klachten' functionaris van het ziekenhuis. Ik ben zeer benieuwd hoe dit wordt afgehandeld.

Wordt vervolgd.