In de afgelopen maanden heb ik een zekere
Keith Hooper zijn blog "An Endless Summer" gevolgd zie http://keithoops.blogspot.com/ en http://keithoops2.blogspot.com/
Deze Welshman vervult zichzelf een droom om een jaar lang in de zomertijd met zijn motor te rijden en alleen maar te genieten.
Ik zou dit zelf heel graag ook willen. Maar zoals een spreekwoord in een andere taal luidt:'Woher nemen und nicht stehlen??'
Ooit .....
05 november 2007
18 oktober 2007
Mijn grootvader is dood en wat komt erna.....
Mijn grootvader is een paar weken geleden overleden. Naast 'hij is er niet meer en wat nu' komen ook een aantal zaken op je af waar je in den leven geen rekening mee houdt.
Mij was gevraagd zijn nalatenschap te regelen.
De 'Ouwe' had een mooi overzicht van alle instanties, verzekeringen en wat dies meer zei die benaderd moesten worden na zijn overlijden. Het lijkt me minimaal een vreemd gevoel als je je eigen begrafenis aan het regelen bent. Maar tegelijktijd ook niet meer dan normaal.
Zo had hij in zijn laatste schrijven bepaald dat er 'niemand behalve een paar goede kennissen' bij zijn begrafenis mochten zijn. Daarnaast had zijn eigen rouwbrief geschreven. Klasse
Als je dan deze zaken aan familie doorgeeft ben je meteen de pispaal. 'Hoe durft-ie', wat dacht-ie wel' enz.
Ik heb zijn laatste wens gerespecteerd en weet alleen waar begraven is.
Wat ik hieruit leer: zorg nu voor jezelf maar ook daarna!
Mij was gevraagd zijn nalatenschap te regelen.
De 'Ouwe' had een mooi overzicht van alle instanties, verzekeringen en wat dies meer zei die benaderd moesten worden na zijn overlijden. Het lijkt me minimaal een vreemd gevoel als je je eigen begrafenis aan het regelen bent. Maar tegelijktijd ook niet meer dan normaal.
Zo had hij in zijn laatste schrijven bepaald dat er 'niemand behalve een paar goede kennissen' bij zijn begrafenis mochten zijn. Daarnaast had zijn eigen rouwbrief geschreven. Klasse
Als je dan deze zaken aan familie doorgeeft ben je meteen de pispaal. 'Hoe durft-ie', wat dacht-ie wel' enz.
Ik heb zijn laatste wens gerespecteerd en weet alleen waar begraven is.
Wat ik hieruit leer: zorg nu voor jezelf maar ook daarna!
15 oktober 2007
Vliegen en de logica van de KLM
In september moest ik voor 2 dagen naar Londen. De baas regelt het ticket en voila een dag later per e-mail het e-ticket.
Op de dag van vertrek op Schiphol via de elektronische weg in gecheckt. Dat gaat geheel naar verwachting . Zelfs beter: ik krijg de kans een andere betere stoel uit te zoeken. Mooi dat is geregeld.
Na het wachten en wachten en wachten dan eindelijk naar de gate van vertrek.
Ik geef de boarding pass af en voila de vriendelijke dame van de KLM geeft aan: 'U heeft een nieuwe stoel'. Er volgt een vreemde dialoog.
Dat is me reeds bekend en dat geef ik als antwoord.
'Nee u zit op een andere stoel'.
'Hoezo?'.
'Vanwege de gewichtsverdeling tijdens de start'.
Ik ben aan de zeer zware kant maar dat lijkt me overdreven. Ik wijs erop dat het toestel nagenoeg vol is en en wat dan de gewichtsverdeling ertoe doet.
Ze blijft vriendelijk edoch onverbiddelijk.
Ik ga naar mijn nieuwe - en nu blijkt - oude stoel en snap er niets meer van.
Ik vraag aan een van de stewardessen een klachten formulier.
Ik vul het formulier in, geef het af aan het cabinepersoneel en hoor niets meer .
Op het moment van deze blog is het meer dan 3 weken geleden.
Op de dag van vertrek op Schiphol via de elektronische weg in gecheckt. Dat gaat geheel naar verwachting . Zelfs beter: ik krijg de kans een andere betere stoel uit te zoeken. Mooi dat is geregeld.
Na het wachten en wachten en wachten dan eindelijk naar de gate van vertrek.
Ik geef de boarding pass af en voila de vriendelijke dame van de KLM geeft aan: 'U heeft een nieuwe stoel'. Er volgt een vreemde dialoog.
Dat is me reeds bekend en dat geef ik als antwoord.
'Nee u zit op een andere stoel'.
'Hoezo?'.
'Vanwege de gewichtsverdeling tijdens de start'.
Ik ben aan de zeer zware kant maar dat lijkt me overdreven. Ik wijs erop dat het toestel nagenoeg vol is en en wat dan de gewichtsverdeling ertoe doet.
Ze blijft vriendelijk edoch onverbiddelijk.
Ik ga naar mijn nieuwe - en nu blijkt - oude stoel en snap er niets meer van.
Ik vraag aan een van de stewardessen een klachten formulier.
Ik vul het formulier in, geef het af aan het cabinepersoneel en hoor niets meer .
Op het moment van deze blog is het meer dan 3 weken geleden.
11 september 2007
Wat kan er nog meer misgaan in Atrium Heerlen / deel 2
Inmiddels is het gehele incident middels een briefwisseling afgedaan. Uit deze correspondentie en volgende telefoongesprekken met de leiding van de afdeling Radiologie blijkt dat het ziekenhuis meer dan 30 administraties kent. Deze administraties zijn voor het grootste gedeelte NIET met elkaar gekoppeld. Zelfs de meest essentiële gegevens die mogelijke foutieve behandelingen zouden kunnen voorkomen - is de patiënt hartpatiënt, voor welke zaken heeft de patiënt een allergie etc - worden niet met elkaar gedeeld.
De manager van de afdeling zegt toe dat de gegevens behandeling van de patiënt gestructureerder zal worden aangepakt en dat de voorlichting aan zijn patiënten beter wordt aangepakt.
Je zou er geen patient willen zijn !
De manager van de afdeling zegt toe dat de gegevens behandeling van de patiënt gestructureerder zal worden aangepakt en dat de voorlichting aan zijn patiënten beter wordt aangepakt.
Je zou er geen patient willen zijn !
12 april 2007
Atrium Heerlen Longafdeling wat kan er mis gaan
Een jaar geleden (juni 2006) een misselijk makende situatie bij de longenarts van het Atrium ziekenhuis.
Mijn moeder sukkelt in dat jaar al weken met haar longen (dubbele longontsteking). Meerdere onderzoeken worden afgesloten met zware medicatie die niet voor verbetering zorgen. Er is zelfs een longarts die haar aanraadt om gewoon een paracetamol te nemen en het lichaam het herstel zelf te laten doen (we hebben het over een dame van 70 jaar!)
In juni is het dan zo ver. Mijn moeder is er zo slecht aan toe dat ze in de nacht contact opneemt met het ziekenhuis. Na een diagnose over de telefoon wordt haar op het hart gedrukt om de volgende dag asap naar het Atrium te komen voor opname.
Ik ga met haar zeer vroeg naar het ziekenhuis en
- op de longenafdeling weet men van niets
- het patientendossier is zoek (wordt later teruggevonden)
- we moeten meer dan een uur wachten en mijn moeder zakt zienderogen verder weg
- ik maak stennis bij de balie en de behandelende longenarts en wordt eerst afgescheept met ' ff wachten' ze is zo aan de beurt
- na 10 minuten ben ik het meer dan zat
- open de spreekkamer van de verantwoordelijke longenarts en na zeer nadrukkelijk op
de situatie van mijn moeder te wijzen schrikt men 'wakker' en wordt ze met spoed op de intensive care opgenomen
In de daarop volgende dagen wordt ze meerdere keren van afdeling 'verhuisd' en is het totale verblijf meer dan 2 weken.
Mijn moeder sukkelt in dat jaar al weken met haar longen (dubbele longontsteking). Meerdere onderzoeken worden afgesloten met zware medicatie die niet voor verbetering zorgen. Er is zelfs een longarts die haar aanraadt om gewoon een paracetamol te nemen en het lichaam het herstel zelf te laten doen (we hebben het over een dame van 70 jaar!)
In juni is het dan zo ver. Mijn moeder is er zo slecht aan toe dat ze in de nacht contact opneemt met het ziekenhuis. Na een diagnose over de telefoon wordt haar op het hart gedrukt om de volgende dag asap naar het Atrium te komen voor opname.
Ik ga met haar zeer vroeg naar het ziekenhuis en
- op de longenafdeling weet men van niets
- het patientendossier is zoek (wordt later teruggevonden)
- we moeten meer dan een uur wachten en mijn moeder zakt zienderogen verder weg
- ik maak stennis bij de balie en de behandelende longenarts en wordt eerst afgescheept met ' ff wachten' ze is zo aan de beurt
- na 10 minuten ben ik het meer dan zat
- open de spreekkamer van de verantwoordelijke longenarts en na zeer nadrukkelijk op
de situatie van mijn moeder te wijzen schrikt men 'wakker' en wordt ze met spoed op de intensive care opgenomen
In de daarop volgende dagen wordt ze meerdere keren van afdeling 'verhuisd' en is het totale verblijf meer dan 2 weken.
Wat kan er nog meer misgaan in Atrium Heerlen
Vandaag ben ik met mijn moeder in het Atrium voor een radiologisch onderzoek
De behandelende radioloog vraagt: u bent diabeet ? Heeft u nog medicijnen genomen. Ja antwoord ma 'medformin' . O... goed dat ik dat vraag want ik kan u nu niet behandelen, dat zou nare gevolgen hebben voor.
Een korte zoekactie op Google beschijft mogelijke 'nare gevolgen' als een verminderde nierfunctie tot en met dodelijk afloop.
Het is maar wat je naar noemt (?).
De voorgeschiedenis:
Sinds enkele weken lijdt mijn moeder aan een verminderde nierfunctie met kolieken als gevolg. Een nader onderzoek laat geen nierstenen zien. Men vermoedt wel 'gruis'. Dat kan met normale medicatie worden behandeld. Als dat niet tot een gewenst resultaat leidt wordt aanbevolen om een 'scan' te doen. Daarvoor moet ze een dag van te voren een laxeermiddel nemen. Ze vraagt of er nog andere zaken zijn waar ze op moet letten (ze is immers diabeet en moet daarvoor ook haar medicijnen innemen). Nee hoor niet nodig. Ze belt nog een dag voor de 'scan' om dit te laten bevestigen. Gewoon doorgaan zoals aanbevolen.
Een verder gesprek leidt niet tot een opheldering waarom men dit advies heeft gegeven. (de dader ligt op het kerkhof!)
Ik heb na dit incident een formele klacht gedeponeerd via de 'klachten' functionaris van het ziekenhuis. Ik ben zeer benieuwd hoe dit wordt afgehandeld.
Wordt vervolgd.
De behandelende radioloog vraagt: u bent diabeet ? Heeft u nog medicijnen genomen. Ja antwoord ma 'medformin' . O... goed dat ik dat vraag want ik kan u nu niet behandelen, dat zou nare gevolgen hebben voor.
Een korte zoekactie op Google beschijft mogelijke 'nare gevolgen' als een verminderde nierfunctie tot en met dodelijk afloop.
Het is maar wat je naar noemt (?).
De voorgeschiedenis:
Sinds enkele weken lijdt mijn moeder aan een verminderde nierfunctie met kolieken als gevolg. Een nader onderzoek laat geen nierstenen zien. Men vermoedt wel 'gruis'. Dat kan met normale medicatie worden behandeld. Als dat niet tot een gewenst resultaat leidt wordt aanbevolen om een 'scan' te doen. Daarvoor moet ze een dag van te voren een laxeermiddel nemen. Ze vraagt of er nog andere zaken zijn waar ze op moet letten (ze is immers diabeet en moet daarvoor ook haar medicijnen innemen). Nee hoor niet nodig. Ze belt nog een dag voor de 'scan' om dit te laten bevestigen. Gewoon doorgaan zoals aanbevolen.
Een verder gesprek leidt niet tot een opheldering waarom men dit advies heeft gegeven. (de dader ligt op het kerkhof!)
Ik heb na dit incident een formele klacht gedeponeerd via de 'klachten' functionaris van het ziekenhuis. Ik ben zeer benieuwd hoe dit wordt afgehandeld.
Wordt vervolgd.
Abonneren op:
Posts (Atom)