Fortis , ABN- AMRO

In een artikel van 5-10
http://w5904.blogspot.com/2008/10/waren-er-al-afspraken-tussen.html
vroeg ik me af of er al afspraken waren tussen de overeheid en de banken waarvan de normale burger niet op de hoogte kan/mag zijn.

In een recent artikel in Vrij Nederland en op de website van Elsevier wordt dit vermoeden bevestigd. Zie hiervoor
http://www.elsevier.nl/web/10215275/Nieuws/Economie/Bos-Ik-overwoog-al-voor-de-zomer-Fortis-op-te-kopen.htm
http://www.vn.nl/Verhalen/VNVandaag/ArtikelVNVandaag/BosOverwoogNationalisatieFortisAlVoorDeZomer.htm

Weliswaar geen afspraken maar toch.....
Hoe sterk is de verwevenheid tussen politiek, banken, handel, industrie etc

Een huis kopen op middelbare leeftijd

Ee huis kopen als je richting 50 gaat. Nooit gedacht dat dit zoveel emoties met zich mee zou brengen. Daarbij komt de onzekerheid over de economische situatie. Ik ben benieuw waar dit uiteindelijk toe leid.

Het weggaan uit de bestaande omgeving is ingegeven door meerdere factoren. Zo is het leefklimaat in onze stad de afgelopen jaren slecht geworden. Het is te druk, er zijn te veel misstanden op allerlei vlak (kleine criminaliteit, verzorging etc) en is de instelling van de mensen die er wonen in het algemeen tamelijk vlak.

Verder is de stad waar we naar toe gaan veel gemoedelijker van aard, er is een oud gezellig centrum met veel eet en drink gelegenheid, de buurten zijn over het algemeen zeer divers en de menselijke aard is anders.

Is het echt nieuw of oude wijn in een nieuwe zak

Alweer in 2007 presenteert Apple de 'revolutionare' Iphone. Revolutionair was aanraakscherm gecombineerd met een simpel menu in een zeer mooi vormgegeven kast.

Het aanraakscherm bestaat al meer dan 25 jaar; de technologie hiervoor bestaat al meer dan 30 jaar.
De meesten onder u zullen wel op een of andere manier met menu-structuren op een pc danwel terminal hebben gewerkt. De oudere menustructuren werden gevorm door een hoofdscherm verdeeld in categorieen en elke categorie kende weer een nieuw scherm met onderdelen. Enz.

Conclusie: niet alles dat als nieuw wordt gepresenteerd is echt nieuw. Dus in dit geval 'oude wijn in nieuwe zak'

Alles gaat sneller in dit leven

Het is de laatste 20 jaar steeds vaker te horen. Alles gaat sneller. Alles moet sneller.
De doelstelling is veelal meer tijd voor andere dingen of meer dingen kunnen doen.
Het resultaat is - hoe kan ook anders - juist tegenovergesteld.
Er is minder tijd omdat meer fout gaat. Dat wat fout gaat moet worden hersteld en dan is er weer minder tijd over.

Maar tijd is een heel apart iets. Tijd bestaat niet. Het is een concept dat het dier-ras mens heeft bedacht om inherente dilemma's voor dat ras op te lossen.
Hoe anders kan men de dood verklaren? Hoe anders is ouder worden te verklaren? Hoe weet ik hoe lang iets duurt?................................

Juist zonder tijd zou het leven veel gemakkelijker zijn

Banken CEO's nemen genoegen met 90% minder salaris

In het nasleep van de financiële crisis hebben verschillende CEO´s van grote banken in de VS aangegeven dat men geen boni voor dit jaar wil. Men neemt genoegen met het ´normale salaris´ van ca. usd 650.000.
In 2007 hebben sommige CEO´s zich een salaris inclusief bonus van usd 50.000.000 toebedeelt.

Goed voorbeeld doet volgen zullen we maar zeggen. Zeker voor de duizenden werknemers die al zijn ontslaan. Uiteraard zonder compensatie, daar is immers geen geld meer voor.

Toch een vreemde moraal

Waren er afspraken tussen Nederlandse Overheid en Fortis na overname ABN AMRO ?

Nu de Nederlandse Overheid (tijdelijk) 100% eigenaar is van de Nederlandse tak van de Fortis Bank, stelt zich de volgende vraag: zijn er na de overname van ABN AMRO door Fortis afspraken gemaakt met de overheid om eventuele negatieve gevolgen van de overname te beperken. Immers kort na de overname deden de eerste geruchten de ronde dat Fortis een tekort aan geld heeft om de overname goed af te ronden.

Wouter Bos maakt gedurende deze periode allerlei sussende geluiden. Niets aan de hand. Stabiel en gezond, goed dat ABN AMRO in Nederlandse handen blijft (Fortis is eigenlijk een Belgische bank!) etc

En in het weekend van 28 september is het dan zover!
De Nederlandse overheid koopt Fortis Bank op om rust en stabilteit in de geld markt te stimuleren.

In een artikel in de Volksrant wordt een interessante vergelijking getrokken met de bankkiers in financiele krediet crisis.
De Nederlandse staat zal de aankoop van de Fortis Bank financieren met zeer kortlopende leningen met weinig of geen rendenment. Klinkt bekend? Dat kan kloppen. Men speculeert op het stijgen van de waarde van de aandelen voor een later tijdstip. Zo werden ook allerlei kredieten van banken onderling gefinancierd in de hoop dat deze kortlopende leningen een groter rendement zouden krijgen bij het steeds verder aantrekken van de beurzen.

Maar zoals iedereen weet: aan alles komt een einde, ook aan de stijgende koersen.

Ik hoop maar dat Wouterke Bos c.s. ons belastingbetalers niet met een enorme kater laten zitten.

Rubens een lichaamsvorm keert terug.

In het afgelopen jaar lijkt het alsof jonge vrouwen een andere lichaamsvorm krijgen. De vorm verandert naar peervorming. In schilderijen van Rubens zijn (zie voorbeeld) deze vormen herkenbaar.


Is er een algemene verandering van de menselijke lichaamsvorm aan de gang?
Heeft het te maken met onze manier van leven?

Halverwege jaren 90 was ik in de V.S., de eerder beschreven lichaamsvorm viel me toen op bij vooral meiden met donkere lichaamskleur. In 2001 ook zo in UK. En een paar jaar later dan in West Europa
Een dergelijke west - oost beweging is ook bij andere onderwerpen herkebaar. Daarover een andere keer

kaakchirurg en de gevolgen

In mei voor een ontsteking bij de tandarts geweest. Hij constateert na het maken van een foto een ontsteking; zeer sterke deductie. Hij weet niet of en wat hij eraan kan doen. De ontsteking zit op een plaats waar hij niet kan of mag bijkomen (er moet gesneden worden - blijkbaar chirurgenwerk).
"Maak maar een afspraak bij de kaakchirurg".

OK doen, maar waar. In mijn woongebied is de wachttijd minimaal 5 maanden. Dat is geen optie. Ik neem contact op met de verzekering en krijg 2 alternatieven , waarvan 1 in Dordrecht. Ik maak een afspraak en op de bewuste dag er naartoe.

Ik word goed ontvangen en voorgelicht (er zijn altijd risico's bij operaties en dat is in dit geval niet anders. Mogelijkerwijs houd ik er een ongevoelige lip aan over!).
Dan komt de maestro; tamelijk kort van stof , al honderden van dit soort gevallen behandeld. Korte uitleg. Verdoving. 15 minuten wachten. Prikken op de plek des onheils. AU. OK ik kan je niet helpen. Enige mogelijk kies trekken. BIG SHIT!

Na wat heen en weer gepraat en een kort overleg met de tandarts: de kies gaat eruit.
Nog nooit zoveel pijn gevoeld. Nu - 4 dagen later - nog steeds last. Je word ouder en het lichaam hersteld niet zo snel meer.

De les van deze keer: ja kunt alles verwachten en soms niets doen.

Makelaars wat heb je eraan?

Voor het nieuwe huis hadden we een makelaar ingeschakeld.
Om een of andere 'duistere' reden zijn de huizen op sites als funda of jaap etc altijd net niet wat je zoekt. De leuke en interessante huizen circuleren eerst binnen makelaar kringen en als er geen koper is te vinden, dan maar naar funda c.s.

Goed de makelaar begint zijn werk en vindt uiteindelijk een woning die ons zeer aanstaat. We maken een afspraak en weten/voelen na de bezichtiging : this is it.

Het dansje rondom bieden en tegenbod begint en ik vertrouw op de kunde en ervaring van mijn makelaar ; big misstake. Je bent en blijft zelf verantwoordelijk. Ik noem dit een dansje omdat de heren makelaars een duidelijk goede band hebben en de uiteindelijke prijs (mijn fout) is hoger dan ik me heb voorgesteld.

Wat hierna volgt is te triest voor woorden maar komt hierop neer
- mijn makelaar is blijkbaar van mening dat een huizenkoper iets heel gewoons is. Hij gaat er dan ook stellig vanuit dat je alles al weet en dat hij geen informatie en advies plicht heeft
- de koopakte wordt aan de verkeerde mensen gestuurd
- in de koopakte staan data die niet met mij worden afgestemd
- als ik dat aangeef is de reactie zeer vreemd: dat zijn de gebruikelijke zaken en hoezo u heeft toch meer dan genoeg tijd om uw zaken te regelen
- de akte gaat retour en er ontstaat een vreemde email wisseling waarbij mijn vragen niet of nauwelijks worden beantwoord. Ik kan nu niet meer van makelaar wisselen ; we zitten in de finale fase van de koop
- er volgt een tweede koopakte met weer fouten
- een klacht bij de leidinggevende van de makelaar loopt op niets uit. De woorden 'formeel hebben wij ons werk juist gedaan' laten een vreemde smaak achter.


Uiteindelijk is dit deel goed gekomen. De financiering is geregeld en de waarborg wordt gesteld.

Voor mij is geen makelaar te vertrouwen.

Advies:
- bereid je goed voor. Een goede start is de site van vereniging eigen huis: www.veh.nl
- onderhandel over elke euro
- zorg dat de courtage wordt berekend op basis van het verschil tussen vraagprijs en uiteindelijke koopprijs. Een groter verschil betekend een hogere courtage
- leg alles vast
- vertrouw niet elk advies in de vorm van ' dit wordt altijd zo gedaan\' maar laat alles bevestigen
- blijf alert

En dan toch een beslissing

Sommige zaken hebben gewoon tijd nodig. AL ben je nog zo oud. Tijd geven en nemen speelt een grote rol. Na de 'woelige baren' van de laatste weken heb ik uiteindelijk besloten niet tegelijk een nieuwe baan te nemen EN te verhuizen.

Alles in mijn gevoel gaf aan dat dit teveel zou zijn.(En niet voor niets zijn verhuizingen traumatisch te noemen).

Het belangrijkste is nu het nieuwe huis. Daar willen we oud worden en ons goed voelen

Verandering en daarmee gepaarde onzekerheid

2 Weken na de verandering van werk volgt de volgende verandering. We hebben eindelijk - na een zoektocht van 2 jaar - een huis gevonden. Een huis waar we ons op verheugen. Om te wonen EN te leven. Een gezellige buurt in een middelgrote stad die opvalt door de kleinschaligheid van de wijken. Een stad met een meer dan gezellig centrum.

Door die snelle veranderingen onstaan onzekerheid en met die onzekerheid een grote mate van onrust. Een onrust in gedachten en gevoelens.

Nooit gedacht dat ik nog eens de gevoelswereld zou ervaren die in omvang en diepte op de gevoelswereld van mijn puberteit lijkt.

Leven is verandering

Na bijna 27 jaar verlaat ik de publieke sector; ik ga bij een commerciële organisatie werken.
In de laatste jaren daalde mijn motivatie. In deze organisatie is een grote regelzucht ontstaan. Deze regels worden niet alleen voor de normale procesgang gebruikt maar steeds meer voor 'duikgedrag'. Een call-nummer neemt de plaats in van eigen verantwoording. Het eigen initiatief past hier lastig bij

Ik voelde me niet meer op mijn plaats en een gevoel van ontevredenheid en onrust nam de overhand. In deze tijd ben ik zoek gegaan naar een nieuwe baan binnen de publieke sector. Een aantal goede interviews volgden maar geen 'klik' .
Een commercieel contactpersoon was op de hoogte van mijn zoektocht en vroeg of ik interesse had in een vrijblijvend gesprek. Dat gesprek was een echte kennismaking en een 'vette KLIK'. Meerdere vervolg-gesprekken later is er een nieuwe baan.

Het zal zeker zwaar worden de eerste maanden en er zullen zeker momenten van frustratie volgen. Stilzitten is er geen optie. Leven is verandering

Een boot-dag-tocht op de Bodensee

Het bestaand gevoel voor snelheid en tijd veranderen. Een dagtocht op een van de grootste meren van Europa is een heel aparte ervaring.

Ik begrijp opeens waarom mensen uren op het water kunnen ronddobberen en er achteraf heel lang over praten.

Het is een tocht van Immenstaad naar Bregenz vv. De stad Bregenz ademt de sfeer van weleer. Ik kan me voorstellen dat veel oostenrijkse steden zo zouden kunnen aanvoelen. Niet echt prettig. Het is daarnaast ook nog eens 1 mei en er is weinig van doen.
Snel omdraaien. De boot weer op en een lekkere lange tocht terug.

Er blijkt ook een soort harmonie aan boord te zijn. Het levensgevoel aan boord wordt onderstreept door een aantal niet nader gecoordineerde muziekstukken

Een geweldige dag

Oude mensen en.....

Een oudere man leidt sinds 2 jaar aan Parkinson. De overheid heeft een actief beleid om oude mensen zo lang mogelijk zekfstandig thuis te laten wonen. Om dit te bewerkstelligen worden er door de gemeentes extra financiele middelen ter beschikking gesteld. Ten behoeve van aanpassingen van de woning van deze man zijn er in 2006 en 2007 aanvragen ingediend bij de gemeente. Voor beide aanvragen zijn - in opdracht van de betreffende lokale overheid - aannemers langs gekomen om een bestek op te stellen. Van beide aannemers en de gemeente is ondanks meerdere rappelen niets meer vernomen. Al die tijd is men zelf bezig geweest om 'zelfstandig' te kunnen leven; meer met vallen en opstaan dan wat anders. Een wrang voorbeeld van goed gemeente beleid&uitvoer.

De oudere man leidt inmiddels aan dementie. (Een sluipende ziekte die voor veel angst en verwarring bij hem, zijn vrouw en de naaste familie zorgt. )
Hij zal niet al te lang meer zelfstandig kunnen wonen. De verzorging is voor zijn vrouw niet meer draagbaar. Iedereen die hem ziet merkt wat er aan de hand.
De betreffende verzorgingsinstanties kennen dit soort gevallen maar al te goed. Voordat hij in een verzorgingstehuis geplaatst kan worden zal hij een formeel onderzoek van 2 dagen moeten doorgaan. Door zijn lichamelijke en geestelijke gesteldheid zal dit een 'uitdaging' worden.

Wellicht ligt dit aan mij maar ik heb de indruk dat 20 jaar geleden dit soort gevallen snel en goed werden opgelost. Maar die tijden zijn voorbij sinds de ziekteverzekeringen en -verzorging vooral door kosten en goed betaalde managers worden gedreven.

D'r Tuen is dood

Vorige week donderdag werd ik door mijn moeder gebeld. Ze had net het bericht ontvangen dat mijn neef - mijn beste vriend voor de eerste 17 jaar van mijn leven - was overleden.
3 Jaar geleden had hij een verschrikkelijk auto ongeluk. Na een coma van 16 dagen werd hij wakker. Sinds die tijd had hij verschrikkelijke pijn. Het bleek een zenuwbeschadiging te zijn.
Hij heeft er 3 jaar tegen gevochten en uiteindelijk verloren.

Ik sprak hem vorig jaar in oktober de laatste keer. Hij was verschrikkelijk moe. Hij had toen al geen zin meer in het leven. Zijn laatste hoop was een behandeling bij een specialist in Nijmegen. Daar kon men uiteindelijk ook niets meer voor hem doen.

" Uiteindelijk blijft er nog een keuze voor me. Het is mijn keuze. "
In een dergelijke situatie kun je alleen maar nog respect hebben voor deze keuze.
Voor de familie is het ontzettend moeilijk en het zal nog lang duren voordat men er vrede mee heeft.
Tuen het gaat je goed en we zien elkaar ergens weer