Krant lezen? Liever niet.

In de trein ligt een afgedankte NRC. Leuk, dan kan ik nog snel de laatste nieuwtjes van vandaag - 30 november 2011- lezen.

Had ik dat maar niet gedaan. Je zou er depressief van kunnen worden. Na Griekenland volgt Ierland. Met op de achtergrond alweer Portugal en Spanje op de loer liggend voor de volgende bailout.

Zelfs Frankrijk en Nederland zijn kandidaat. Het zal je maar worden gezegd, als braafste jongetje van de klas (vergeten we even niet de uitspraken van onze ex Harry Potter look-a-like: ' deze crisis gaat aan ons voorbij')

In ieder geval geen krant voor mij de komende tijd. Ik wil mijn gevoel voor humor nog behouden!

'We zijn er klaar voor' (mee)

Dit was de titel van een - zo leek het - grootst opgezette PR campagne van de NS.
Op TV verschenen in de verschillende nieuws uitzendingen korte verhaaltjes waarin werd uitgelegd dat de NS extra investeringen had gedaan om winterklaar te zijn.

Inmiddels is de herfst ver gevorderd, zijn er zeel veel blaadjes gevallen en neemt het wintergevoel toe. En de NS?

Die is er zeker niet klaar voor. Het lijkt alsof de melding dat een trein 'om logistieke redenen niet rijdt' steeds vaker op de meldingsborden en -sites staat.

Ook krijg ik het gevoel dat het aantal vertragingen hoger is dan in het verleden. Dan nog een directie die zichzelf een salaris verhoging wil toekennen....

Ik ben er klaar mee!!!

Maar dan de volgende melding in de Spits van 25/11/2010 'laatste kans voor prutsrail'.
Blijkbaar mag de directie van de minister van infrastructuur - Schultz van Hagen -tot 1/2/2011 blijven zitten om te bewijzen dat wel alles goed gaat.

In het verleden heeft de rijksoverheid besloten de oud vertrouwde NS te voorzien van een commercieel laagje.
Het moest en zou een bedrijf worden ( wel met diezelfde overheid als groot aandeelhouder !) met uiteraard dezelfde werkwijze.
Een van de kenmerken van een bedrijf is dat men winst wil maken Dat kan bij een bijna ex-overheidsbedrijf alleen als er extra op de kosten wordt gelet.
Gevolgen:
- minder onderhoud , ook preventief
- minder personeel
- aanbestedingen waarbij de winnende partij bovenal is verkozen op basis van de geboden prijs en 'guess what' dat zal je merken ook
- minder veiligheid

Jammer genoeg kan wel een directie naar huis worden gestuurd maar (oud)politici kunnen niet voor wanbeleid worden aangepakt.

Hakken aan de basis

In eerdere blogs heb ik me verwonderd over de wijze waarop de bestaande politieke vertegenwoordigingen in de 2e kamer in de afgelopen jaren het niet voor elkaar kregen het fenomeen Wilders de kop te bieden.

Slechts een enkeling - een voorbeeld de D66 voorman Pechthold - leek bij machte om in een debatten iets aan mr.Teflon te kunnen doen.

In de afgelopen maanden schijnt men een weg te hebben gevonden. Het lijkt een beetje op het omkappen van een boom.

Je zoekt een veilige valrichting voor de boom uit, bepaalt de plek aan de voet van de boom en begint in een bepaalde hoek op die plek hout weg te kappen, danwel zagen. Uiteindelijk is er wigvormig deel verwijderd en zal Wilders -aka de boom - in de gewenste richting vallen.

In geval van de voorman van de PVV gaat het om het zoeken van bepaalde zwakke plekken - lees kamerleden met een bepaald gedrag of verleden - en het uitbuiten hiervan.

In interviews is Wilders opeens een heel normale politicus die - opeens - zich beklaagd over het gedrag van de media. Of hij vindt het genoeg 'dat PVV bashen'. Of hij heeft geen zin om nog verdere vervelende vragen te beantwoorden.

Wie heeft deze simpele maar zeer werkzame strategie bedacht?

Hoe lang kan de regering nog rekenen op die ene plek van de PVV waardoor men een meerderheid heeft?