Vorige week donderdag werd ik door mijn moeder gebeld. Ze had net het bericht ontvangen dat mijn neef - mijn beste vriend voor de eerste 17 jaar van mijn leven - was overleden.
3 Jaar geleden had hij een verschrikkelijk auto ongeluk. Na een coma van 16 dagen werd hij wakker. Sinds die tijd had hij verschrikkelijke pijn. Het bleek een zenuwbeschadiging te zijn.
Hij heeft er 3 jaar tegen gevochten en uiteindelijk verloren.
Ik sprak hem vorig jaar in oktober de laatste keer. Hij was verschrikkelijk moe. Hij had toen al geen zin meer in het leven. Zijn laatste hoop was een behandeling bij een specialist in Nijmegen. Daar kon men uiteindelijk ook niets meer voor hem doen.
" Uiteindelijk blijft er nog een keuze voor me. Het is mijn keuze. "
In een dergelijke situatie kun je alleen maar nog respect hebben voor deze keuze.
Voor de familie is het ontzettend moeilijk en het zal nog lang duren voordat men er vrede mee heeft.
Tuen het gaat je goed en we zien elkaar ergens weer
