Een jaar geleden (juni 2006) een misselijk makende situatie bij de longenarts van het Atrium ziekenhuis.
Mijn moeder sukkelt in dat jaar al weken met haar longen (dubbele longontsteking). Meerdere onderzoeken worden afgesloten met zware medicatie die niet voor verbetering zorgen. Er is zelfs een longarts die haar aanraadt om gewoon een paracetamol te nemen en het lichaam het herstel zelf te laten doen (we hebben het over een dame van 70 jaar!)
In juni is het dan zo ver. Mijn moeder is er zo slecht aan toe dat ze in de nacht contact opneemt met het ziekenhuis. Na een diagnose over de telefoon wordt haar op het hart gedrukt om de volgende dag asap naar het Atrium te komen voor opname.
Ik ga met haar zeer vroeg naar het ziekenhuis en
- op de longenafdeling weet men van niets
- het patientendossier is zoek (wordt later teruggevonden)
- we moeten meer dan een uur wachten en mijn moeder zakt zienderogen verder weg
- ik maak stennis bij de balie en de behandelende longenarts en wordt eerst afgescheept met ' ff wachten' ze is zo aan de beurt
- na 10 minuten ben ik het meer dan zat
- open de spreekkamer van de verantwoordelijke longenarts en na zeer nadrukkelijk op
de situatie van mijn moeder te wijzen schrikt men 'wakker' en wordt ze met spoed op de intensive care opgenomen
In de daarop volgende dagen wordt ze meerdere keren van afdeling 'verhuisd' en is het totale verblijf meer dan 2 weken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten