Mijn grootvader is een paar weken geleden overleden. Naast 'hij is er niet meer en wat nu' komen ook een aantal zaken op je af waar je in den leven geen rekening mee houdt.
Mij was gevraagd zijn nalatenschap te regelen.
De 'Ouwe' had een mooi overzicht van alle instanties, verzekeringen en wat dies meer zei die benaderd moesten worden na zijn overlijden. Het lijkt me minimaal een vreemd gevoel als je je eigen begrafenis aan het regelen bent. Maar tegelijktijd ook niet meer dan normaal.
Zo had hij in zijn laatste schrijven bepaald dat er 'niemand behalve een paar goede kennissen' bij zijn begrafenis mochten zijn. Daarnaast had zijn eigen rouwbrief geschreven. Klasse
Als je dan deze zaken aan familie doorgeeft ben je meteen de pispaal. 'Hoe durft-ie', wat dacht-ie wel' enz.
Ik heb zijn laatste wens gerespecteerd en weet alleen waar begraven is.
Wat ik hieruit leer: zorg nu voor jezelf maar ook daarna!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten