Een BBC web artikel van 26 februari 2009 begint met de mooie verschrikkelijke zin "Welcome to the future, where everything about you is saved" . De schrijver - Bruce Schneier - verwijst naar een nabije toekomst waarin privacy per definitie niet meer bestaat (http://news.bbc.co.uk/1/hi/technology/7897892.stm).
Alles wat men zegt, schrijft, ziet is publiek.
De burger van deze nabije toekomst zal een camera dragen die alles in het leven van die burger registreert ; al was het alleen om mogelijke overvallers te registreren :-)
De techniek is nu beschikbaar. De huidige generatie jongeren leeft al zo.
Het enige dat ontbreekt, is een alomvattende integratie.
Deze toekomst is niet een '1984' vergezicht maar bestaat dankzij het bijproduct van computers: data. Computers produceren data. En juist omdat techniek zich zo snel ontwikkeld is de opslag van deze data zeer goedkoop. Weggooien en hergebruiken is duurder dan 'gewoon opslaan' en niet meer naar omkijken. Dat staat in tegenstelling tot de 'duurzame' gedachte of misschien dan toch niet?
We leven in een zeer interessante tijd.
De informatie uit het verleden - beelden, brieven, verslagen enz. - verre van compleet en niet eeuwigdurend. Alleen op basis van kleine fragmenten - dingen die bewaard zijn gebleven - is een 'schets' van het verleden mogelijk. De schets is uiteraard een beeld zoals dat de maker hiervan voor zicht heeft.
Maar stel nu dat de data die nu wordt bewaard wel een 'eeuwigdurend' karakter heeft. Stel verder dat het leven van het individu publiek is.
Dan ontstaat een situatie waarin men:
- 'eeuwig voortleeft' (zonder de bouwwerken van weleer of in een andere vorm)
- keuzes uit het dan verleden nog steeds 'herzien' kunnen worden
- duurzaamheid een andere betekenis kan krijgen
....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten